web
stats
دو مشکل دولت
کد مطلب: 53113 | تاریخ مطلب: 1397/03/23
نسخه چاپی | ارسال به دوستان

دو مشکل دولت

محمد علیخانی عضو شورای شهر پنجم تهران معتقد است: دولت دوازدهم دو مشکل اساسی دارد: نخست وزرایی است که به رای مردم بی اعتقاد هستند و دومین مشکل، عدم بیان واقعیت ها از طرف رئیس جمهور است.

دو مشکل دولت

این روزها در پس هر بحثی که در باب امید و ناامیدی مردم مطرح می شود، می توان لیستی بلند از مشکلات کشور را به رشته تحریر درآورد، مشکلاتی که هر ارگانی بخشی از آنان را علت بروز مشکلات متعدد اقتصادی و معیشتی موجود می داند که از مسایلی چون سرمایه، درآمد و ارز شروع می شود و به مباحث غیرمادی، چون مدیریت، انگیزه و.... ختم می شود. در دولت یازدهم بخش اعظمی از این مشکلات زا مربوط به تندروها و دلواپسانی می دانستند که در مجلس نهم حضور داشتند.


اما اکنون چطور؟ با روی کارآمدن مجلس دهم، دیگر نمایندگانی وجود ندارند که در اهداف دولت کارشکنی کنند. دولت دیگر نمی تواند بهانه بیاورد که مجلس جلوی راهش سنگ اندازی می کند. مردم برای کمک به دولت و پیشرفت برجام، تصمیم گرفتند به آقای روحانی رای بدهند. دست دولت کاملا باز است اما محافظه کاری می کند و این محافظه کاری موضوعی است که باعث به وجود آمدن یاس و ناامیدی در جامعه می شود.


مساله امروز کشور و بحران فقدان امید، نتیجه امید کاشته شده ای است که بذر آن ترس بوده است. دولتی که در آن هنوز صدایی واحد پیرامون امکان یا عدم امکان تحقق وعده ها شنیده نمی شود، دولتی که در آن هنوز امید را با ترسیم ترسناک جامعه ای بدون این دولت به تصویر می کشند و در اثبات توانمندی اش پیش از هر چیز مشروط به حل ده ها تناقص گفتاری است، نمی تواند امید بخش جامعه ای باشد که در آن اعتباری نیافته است.


دولت دوازدهم دو مشکل اساسی دارد: نخست وزرایی است که به رای مردم بی اعتقاد هستند. وزرای ضعیف و بی تفاوت که برخی شان حتی منت می گذارند که دلشان نمی خواهد در کابینه حضور داشته باشند و به اصرار رئیس جمهور است که مانده اند. بنابراین وزیری که در مسئولیتش انگیزه ندارد، دولت هم نباید بگذارد که در کابینه به کارش ادامه دهد.


زیرا چنین وزیر انگیزه کار کردن و اینکه مردم را ناامید نکند و به رای جامعه احترام بگذارد ندارد. غالب این وزیران همان هایی هستند که به نام اعتدال و پشتوانه اصلاح طلبی به دولت راه پیدا کرده اند و زحمتی هم نکشیدند. هزینه راهیابی آنها را اصلاح طلبان پرداخت کردند. بسیاری از این مدیران پس از به قدرت رسیدن علاقه ای ندارند که خود را منتسب به اصلاحات بدانند و حتی برخی شان از حزب گذشته خود استعفا هم داده اند. در خبری موثق شنیدم که برخی وزیران گفته اند: "دوره بعد که قرار است نباشیم، بنابر این بهتر است مدت باقی مانده راهم سر کنیم". این جملات نشان دهنده پایان تلاش و دلسوزی برای مردم کشور است.


دومین مشکل دولت، عدم بیان واقعیت ها از طرف رئیس جمهور است. کابینه روحانی نه تنها با مردم شفاف سخن نمی گویند، بلکه نشانی هم از تغییر آنها از سمت رئیس جمهور در خصوص چنین رفتارهایی نیست. آقای روحانی چندین بار در تلویزیون حاضر شد و با مردم سخن گفت، اما در حرف هایش چیزی جز تکرار نیست. روحانی همان صحبت هایی را بیان می کند که مطبوعات و کارشناسان می گویند. او دیگر حرف تازه ای برای مردمی که در صف های طولانی برای رای دادن به این دولت شرکت کردند، ندارد یا در سخنرانی هایش به نقد عملکرد وزرایش می پردازد.


ایشان که نباید نقد کند. بلکه این مردم، فعالان سیاسی، رسانه ها و دیگران هستند که باید نقد کنند. رئیس جمهور باید به جای نقد کردن، انتقادهای دیگران را بشنود و اصلاح کند که اولین قدم در اصلاح، انتخاب مدیرانی است که به رای مردم اعتقاد دارند. مدیرانی که در راه خدمت به جامعه خود از هیچ چیز نترسند و واهمه این را نداشته باشند که ممکن است میزشان را از آنها بگیرند.


نباید اینطور باشد که با سوال یک نماینده ، یک وزیر آنقدر بترسد که شبانه معاونانش شروع کنند به ارتباط برقرار کردن با نماینده سوال کننده تا سوال مربوطه را پس بگیرند.


خب چنین وزیری که آنقدر از پاسخگویی هراس دارد، چطور می تواند کار کند؟ اگر رئیس جمهور واقعیت ها را به مردم بگوید، قطعا رای دهندگان نیز اظهار پشیمانی نخواهند کرد و درصدد حمایت از آقای روحانی برمی آیند اما این مساله ای است که دولت باید از جامعه طلب کند. زمانی که دولت و رئیس جمهور خودشان نخواهند و تنها روزگار سپری کنند، ناامیدی هم هر روز در جامعه بیشتر می شود. زیرا هیچکس نمی داند قرار است چه بر سر کشور بیاید. اقتصاد چه خواهد شد و این همه فشار از کجا می آید.


امروزه مردم در ابهام به سر می برند. به خصوص در مسایل اقتصادی، از آنجایی که هیچکس در کابینه حاضر به توضیح نیست، نمی دانند چه باید کنند. همه ما می دانیم که دولت فشارهایی را تحمل می کند، اما حداقل کار این است که آقای روحانی فشارها را برای مردم بازگو کند. جامعه ما مردمی فهمیده و آگاهی دارد. اگر ببینند رئیس جمهورشان، مشکلات را با صداقت برای آنها توضیح می دهد، آنها هم بر رایشان ایستادگی می کنند و در کمک به دولت از هیچ کاری دریغ نخواهند کرد.


همین مردم بودند که با رایشان خواستند تا چنین تغییراتی را انجام دهند، بنابر این ما از این مردم دیگر چه طلبی جز خدمت رسانی داریم. اما متاسفانه زمزمه های ترمیم کابینه هم چندان جدی نیست و گمان نمی کنم که آقای رئیس جمهور قصدی برای تغییر در کابینه اش داشته باشد.


زیرا اگر قرار بر تغییر بود، آقای روحانی در دور دوم، با چنین رای بالایی که آورد، در ابتدای شروع کارش برای کابینه جدید کاری باید انجام می داد و وزرایی همراه با رای مردم روی کار می آورد. هر  چند الان هم برای تغییرات دیر نیست ولی با روندی که در پیش گرفته شده، احتمالش خیلی کم است.


 


از: محمد علیخانی عضو شورای شهر پنجم تهران


منبع: روزنامه سازندگی


1455

. انتهای پیام /*

دیدگاه ها و نظرات

برای ارسال نظرات از فرم پایین صفحه استفاده کنید.
مسئولیت نوشته‌ها بر عهده نویسندگان آنهاست و انتشار آنها به معنی تائید نظرات آنها نیست.
فرستنده: *  
پست الکترونیک:
نظر:
 
کد امنیتی:
ارسال