web
stats
چهار توصیه بروکینگز برای ادامه حضور آمریکا در خاورمیانه
en کد مطلب: 54677 | تاریخ مطلب: 1397/06/17
نسخه چاپی | ارسال به دوستان

نگاه رسانه های خارجی

چهار توصیه بروکینگز برای ادامه حضور آمریکا در خاورمیانه

تحلیلگران اندیشکده آمریکایی «بروکینگز» توصیه هایی را برای تجدید آرایش نظامی و امنیتی این کشور در خاورمیانه مطرح ساخته اند تا واشنگتن بتواند ضمن حمایت از شرکای منطقه ای بر ضریب بازدارندگی برابر جمهوری اسلامی ایران بیافزاید.

چهار توصیه بروکینگز برای ادامه حضور آمریکا در خاورمیانه

«ملیسا دالتون» و «مارا کارلین» تحلیلگران اندیشکده بروکینگز در راستای پیاده سازی راهبرد دفاع ملی آمریکا و تقابل با قدرت فزاینده چین و روسیه، ضرورت های تغییر آرایش نظامی آمریکا در خاورمیانه را مطرح ساخته اند.


در ادامه بخش هایی از چهار توصیه خاورمیانه ای بروکینگز را می خوانیم؛ «روشن است که ارتش آمریکا، هرگز خاورمیانه را ترک نخواهد کرد. ما هم چنین توصیه ای نداریم اما اگر «جیمز ماتیس» وزیر دفاع آمریکا می خواهد به الزام راهبرد دفاع ملی آمریکا یعنی تمرکز بر چین و روسیه عمل کند، حضور نظامی آمریکا در خاورمیانه باید کوچکتر و هوشمندتر باشد.»


آمریکا ابتدا باید تکیه بر ابزارهای غیرنظامی را افزایش دهد؛ ابزارهایی که برای توانمندسازی شرکای منطقه ای در جهت مقابله با چالش های درازمدت حاکمیت، فروپاشی قراردادهای مدنی و تحکیم دستاوردهای سرزمینی ضدتروریسم حیاتی است تا شرایط به پایداری برسد. چنین ابتکارهایی نیازمند تامین مالی پایا و قابل اتکا از سوی وزارت امور خارجه و کمک های آمریکا (USAID)می باشد.


بودجه هر دوی این نهادها در دو سال اول حکومت ترامپ کاهش یافته است. از این گذشته، آمریکا هنوز نیمی از سفرایش را در این منطقه منصوب نکرده است. این کاستی در شرایطی که روسیه و چین در حال تعمیق مناسبات خود در منطقه اند، تاثیرگذاری سیاسی آمریکا و توان واشنگتن برای سازگاری با شرایط و تحولات را کند می کند.


دولت آمریکا باید به چیزهایی فراتر از فروش های جنگ افزارهای خود هم بیاندیشد و ابزارهای دیپلماتیک، اقتصادی، اطلاعاتی و ارتباطات راهبردی را هم که برای توانمندکردن یک راهبرد رقابتی در منطقه، کارساز است، نیرومندتر سازد.


نکته دوم اینکه آمریکا باید آرام آرام «مبلمان» خود در منطقه را هم بازآرایی کند؛ پایگاه های نظامی، دارایی ها و پرسنل نظامی در منطقه. این بازآریی ممکن است شامل کاهش نیرو و امکانات هم بشود اما با تاکید بر سرمایه گذاری هوشمند.


این برنامه باید برای عملیات ادامه دار و شرایط اضطراری محتمل توان کافی داشته باشد و همچنین به منظور سناریوهایی با احتمال کمتر – در چارچوب توصیه های راهبرد امنیت ملی- ریسک پذیری حساب شده را منظور کند.


برای نمونه، «سنت کوم» (ستاد فرماندهی مرکزی ایالات متحده آمریکا) می تواند الزام های خود برای حضور پیوسته ی گروه ضربت کنونی را آسان تر کند. نیروهای زمینی و داشته های آفندی نیز می توانند به شکلی کاهش یابند. سرانجام هم گسترش و رشد ستادهای فرماندهی و خدمات در منطقه خلیج فارس هم باید با کاهش شمار ستادها و سطوح میانی شان، کُند شود تا در عوض نقش کنشگران غیرنظامی آمریکا در منطقه نیرومندتر گردد.


برای بازداشتن ایران، رویارویی با تروریسم، تامین دسترسی به آبراهه های راهبردی و پشتیبانی از متحدان و شرکای آمریکا، به ادامه حضور چه نیروهایی نیاز است؟ عناصر مهم چنین نیرویی چنین است؛


1- دفاع موشکی بالستیک


2- شاکله های سازگارشونده دریایی و ناوگانی که توانمندی های ساحلی، آبی- خاکی، ترابری، آفند، هشیاری دریایی و امنیت دریایی را فراهم می آورند


3- توانمندی های عملیات ویژه و ضدتروریسم


4- توانمندی های اطلاعاتی، نظارتی و اطلاعاتی 5- پشتیبانی و توانمندسازهایی که برای انجام این ماموریت ها نیاز است


سوم، آمریکا باید پایگاه هایش در منطقه را بازسازی و به روز کند. پژوهش های شرکت «راند» (RAND Corporation)، برداشت کنونی درباره نقش این پایگاه ها در تامین دسترسی به عملیات فوری اضطراری را وارونه کرد.


پژوهشی در سال 2014 دریافت که وجود پایگاههای بزرگ و همیشگی، احتمال دسترسی به تامین فوریت ها را افزایش نمی دهد. انبوه پایگاه های آمریکایی که عمدتا در خلیج فارس مستقرند و از جنگ 1991 این منطقه هم پیوسته حفظ و تقویت شده اند، برای اقدام در جنگ های پی در پی در عراق کارساز بودند و همچنان برای عملیات در افغانستان، جنگ با تروریسم و بازداشتن ایران مورد نیازند.


با این همه نگه داشتن همه این پایگاه ها در «شرایط داغ» ضرورتی ندارد. پایگاه های داغ پیوسته نیروهای تازه نفس می خواهند و باید مستقیما از سوی ارتش آمریکا در شرایط عملیاتی باشند و مراقبت و نگهداری شوند. به جای آن، آمریکا باید شرایط برخی از این پایگاه ها را از داغ به گرم تغییر دهد.


«پایگاه های گرم» عمدتا از سوی کشورهای میزبان عملیاتی شده و نگهداری می شوند آن هم در چارچوب قراردادی که به نیروهای آمریکایی اجازه می دهد هر زمان لازم بود به آنجا گسیل شوند.


برای نمونه، کویت را در نظر بگیرید که به واسطه مناسبات دیرپا و عمیق ارتش آمریکا، این امکان را فراهم می کند تا یک پایگاه داغ به پایگاه گرم تبدیل شود چرا که حضور یک نیروی زمینی سنگین چندان ضروری به نظر نمی رسد. سرمایه گذاری بیشتر در همکاری های امنیتی برای مطمئن کردن شرکای کلیدی خلیج فارس به پایبندی آمریکا به این برنامه یاری می رساند.


چهارم، آمریکا باید یک سلسله تدابیر سبک ساز طراحی کند تا بتواند هر گونه ریسک ناشی از انطباق و سازگاری آرایش کنونی نیروهایش را هضم کند. این گام ها باید در بردارنده افزایش انبارهای تجهیزات جایابی شده در منطقه و نیز تعمیق شراکت امنیتی از گذر مشاوره های دقیق هدفمند، نهادسازی، آموزش، تمرین و مانور و نیز مجهز کردن شرکا در راستای پاسخگویی به نیازهای امنیتی مشترک باشد.


تمرین و مانورهای نظامی با شماری از ارتش های منطقه، هم از حیث راهبردی در جهت بازدارندگی ایران، اطمینان بخشی به شرکای خلیج فارس و روان سازی همکاری میان آنها با توجه به روابط سیاسی مشکل دارشان مفید است و هم از حیث عملیاتی اهمیت دارد تا اطمینان حاصل شود که ارتش آمریکا از آمادگی لازم برای جنگ های آینده خاورمیانه برخوردار می ماند بویژه در شرایطی که تمرکز فزاینده ای بر دیگر مناطق دارد.


کار با متحدانی همچون انگلستان و فرانسه برای جذب منابع، پایگاه ونیز یکپارچه سازی بکارگیری ناوهای هواپیمابر نیز برای این هدف کارآمد است. سنتکوم از گذشته منابع اطلاعاتی، شناسایی و مراقبت (ISR) را با «آفریکوم» (مرکزفرماندهی آمریکا درآفریقا) به اشتراک گذارده است. اشتراک منابع تمامی فرماندهی های رزمی آمریکا، بهره وری را افزایش می دهد. شراکت گذاری با افریکوم، «ایوکوم» (EUCOM) و «ایندوپاکوم» (INDOPACOM) می تواند شامل توانمندی های دریایی و آفندی باشد.


تصمیم دولت آمریکا به خروج از برجام که هدفش مهار برنامه هسته ای ایران بود و پیگیری یک رویکرد هجومی تر برای پاسخ به رفتار بی ثبات کننده ایران، ممکن است به تشدید خصومت هایی بیانجامد که نیازمند آمادگی آمریکا است.


با این همه، دگرش واقعیت ها و محیط امنیتی و پویش های سیاسی و بودجه ای آمریکا، منجر به بازنگری عمیقی در وزارت دفاع شده است. اکنون زمان سازگارشدن تدریجی در حوزه سنتکوم برای پاسخ به چنین شرایطی است.


منطقه خاورمیانه، همچنان چالش های تازه و قابل ملاحظه ای را برای امنیت ملی آمریکا ایجاد می کند. سیاستگذاران آمریکایی باید به دنبال این هدف باشند که حضور نظامی آمریکا در این منطقه، از انعطاف، توان سازگارشدن و واکنش برخوردار باشد تا هم به الزامات محدوده سنتکوم و هم به اولویت های جهانی آمریکا پاسخ داده شود.


 


لینک اصلی مطلب:


https://www.brookings.edu/blog/order-from-chaos/2018/08/28/toward-a-smaller-smarter-force- 87


 


منبع: بروکینگز، ملیسا دالتون Melissa Dalton، مارا کارلین Mara Karlin ، 28 اوت 2018


انتشار: گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش های خبری ایرنا، 17 شهریور 1397


1885


 


 

. انتهای پیام /*
 

بررسی لایحه تأمین امنیت زنان؛ بیم ها و امیدها

حزب اتحاد ملت ایران اسلامی برگزار می کند:

بررسی لایحه تأمین امنیت زنان؛ بیم ها و امیدها

1 از 4

همایش «نقش سازمان بین المللی کار در تحقق اهداف منشور ملل متحد»

انجمن ایرانی مطالعات سازمان ملل متحد فراخوان مقاله داد:

همایش «نقش سازمان بین المللی کار در تحقق اهداف منشور ملل متحد»

2 از 4

38مین نشست آشنایی با ملل "برزیل"

بنیاد جوانه صلح برگزار میکند:

38مین نشست آشنایی با ملل "برزیل"

3 از 4

نشست نقد و بررسی کتاب دانشگاه نخبه، دانشگاه توده

پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم برگزار می کند:

نشست نقد و بررسی کتاب دانشگاه نخبه، دانشگاه توده

4 از 4

تازه ترين مطالب