web
stats
اتصالی برق کارائیب به کمدی های تکراری
en کد مطلب: 56435 | تاریخ مطلب: 1397/08/15
نسخه چاپی | ارسال به دوستان

نگاهی به چهارمین فیلم پرفروش امسال

اتصالی برق کارائیب به کمدی های تکراری

فیلم «تگزاس» به کارگردانی «مسعود اطیابی» که از اواخر فروردین امسال در سینماها اکران شده، توانسته طی کمتر از هشت ماه به فروشی بیش از چهارده میلیاردی دست یابد؛ فیلمی کمدی که به رغم زرق و برق و جذابیت های بصری، انتقاداتی جدی در محتوا را به همراه داشته است.

اتصالی برق کارائیب به کمدی های تکراری

 فیلم «تگزاس» به کارگردانی «مسعود اطیابی» که از اواخر فروردین امسال در سینماها اکران شده، توانسته طی کمتر از هشت ماه به فروشی بیش از چهارده میلیاردی دست یابد؛ فیلمی کمدی که به رغم زرق و برق و جذابیت های بصری، انتقاداتی جدی در محتوا را به همراه داشته است.


یکی از مهمترین نواقص و مشکلات سینمای ایران به ویژه در ژانر کمدی، کپی برداری های بسیار در شکل، محتوا و قالب است.


به عبارتی دیگر، کمدی سازی در سینمای ایران در سالهای اخیر بعضا مانند قالبی بوده که در صورت جواب گرفتن یک نفر بقیه نیز محتواهای خود را در همان قالب عرضه کرده اند. گاه اقبال به فرمولی از یک داستان یا محتوا سبب بازتکرار آن در قالب های متنوع شده است. از دید برخی ناظران، انتقاد اصلی این جا این است که اساسا دلیل استقبال از ژانر کمدی، تجربه موفق گیشه این آثار به دلیل عادت ذائقه مخاطبان به کمدی های سطحی است.


از این منظر، به محض فروش چشمگیر یک شکل از فیلم با حداقل های خلاقیت که خود کپی برداری از کارهای دیگران است، شاهد ساخته شدن تعدادی دیگر آثار مشابه و بعضا بدون کوچکترین تغییرات هستیم؛ ساخته هایی که به دلیل کاهش قدرت تشخیص مخاطب در تلالو جاذبه های بصری بعضا با استقبال هایی میلیاردی هم مواجه می شود.


**داستان فیلم


داستان و روایت فیلم تگزاس یا جزیره تگزاس بسیار کلیشه ای و تکراری است. دو دوست قدیمی، ساسان با بازی «سام درخشانی» و بهرام با بازی «پژمان جمشیدی» که به طور اتفاقی در برزیل به هم برخورد کرده اند، با داستان هایی که تلاش شده تا خنده دار و مضحک باشد، مواجهه می شوند. خط اصلی داستان نیاز ساسان به پول است تا بتواند با دختری که در برزیل با او آشنا شده، ازدواج کند.


تگزاس، داستان مواجهه آدم هایی ساده و معمولی با خلافکارهایی حرفه ای است و دیالوگ و واکنش های این دو، به ویژه آدمهای معمولی، دست مایه ای است که کارگردان خواسته تا از طریق آن بهانه های خنده و کمدی را به دست بدهد؛ دست مایه ای تکراری که با شوخی هایی نه چندان دلنشین درمی آمیزد و تا انتها بدون گره افکنی و در روندی کاملا قابل پیش بینی، به پیش می رود. نقش دایی هوشنگ با بازی «حمید فرخ‌نژاد» در همراهی این دو دوست و در مبارزه با باندهای مافیایی نیز به نظر می رسد که صرفا به دلیل گنجاندن اسم و حضور ستاره ای چون فرخ نژاد و در راستای هدف نهایی یعنی گیشه بوده است.


**هزینه های هنگفتی که برای محدودیت ها پرداخت می شود


این فیلم همانند بسیاری از کمدی های پرفروش سال های اخیر، از فرمول یکسانی پیروی کرده است. تگزاس به جز بازیگرانش که عینا از فیلم «خوب، بد، جلف» به کارگردانی «پیمان قاسم خانی» (تولید 1395) تکرار شده اند، فضای فیلمبرداری همانند فیلم «من سالوادور نیستم» (ساخته «منوچهر هادی» و تولید 1394) دارد که در برزیل می گذرد. در واقع زوج دوست داشتنی سام درخشانی و پژمان جمشیدی که در سریال «پژمان» درخشیدند و فضای کمدی جذابی را به لطف فیلنامه خوب برادران قاسم خانی رقم زدند، پس از تکرار سبک و شیوه کاری شان در خوب، بد، جلف، در این فیلم به کلیشه هایی بدل می شوند که دیگر جذاب نیستند و مخاطب را خسته می کنند.


یکی از مهمترین دلایل اقبال به این سبک جدید یعنی حضور عوامل تولید فیلم های کمدی در خارج از کشور را می توان در وهله اول به ایجاد زمینه فروش بالا و موفقیت در گیشه و در وهله بعد به محدودیت های سینمای ایران نسبت داد؛ به این معنی که عوامل و تولید کنندگان چنین فیلم هایی به مدد خروج از فضای ممنوعیت و محدودیت می توانند جذابیت هایی را برای فیلم ایجاد و از خطوط قرمز جغرافیایی و عقیدتی فاصله بگیرند.


گفته شده که دستمزد و حق الزحمه «ریوالدو» بازیکن سابق تیم ملی فوتبال برزیل برای نقشی کوتاه در فیلم من سالوادور نیستم، یک میلیون دلار بوده است. یکی از تهیه کنندگان فیلم من سالوادور نیستم «منصور سهراب پور» بوده؛ کسی که پیش از این قرار بود فیلم سینمایی «پیراهن شماره 9 رونالدو» را به کارگردانی«محمدحسین لطیفی» بسازد. به نوشته برخی رسانه ها حتی در این زمینه و در راستای ساخت این فیلم با رونالدو ستاره سابق تیم ملی برزیل نیز قراردادی بسته شد؛ قرارداری سه میلیون دلاری که به دلیل تحریم ها علیه ایران و ناتوانی در پرداخت پول به حساب این ستاره برزیلی ناکام ماند.


 **جذابیت خط زدن خطوط قرمز


جذابیت عبور از خط قرمزهای سینمای ایران هم برای مخاطبان هم برای تولید کنندگان ظاهرا در حد و اندازه ای است که ابایی برای ریخت و پاش در این زمینه وجود ندارد؛ جذابیت هایی که هزینه های هنگفت ساخت فیلم آن هم در برزیل و در آمریکای جنوبی را که از نظر فرهنگی و جغرافیایی هزاران کیلومتر با ما فاصله دارد، توجیه می کند.


کلیشه فوتبالیست صاحب نام برزیلی در این فیلم، «پله» اسطوره فوتبال این کشور است با این تفاوت که به اسمش اکتفا شده و هزینه ای میلیاردی برای حضورش پرداخته نشده است.


بازیگر نقش اول زن فیلم تگزاس، «گابریلا پتری» در نقش آلیس، همانند زن اول فیلم من سالوادور نیستم («کارول ویدوتی» در نقش آنجل) زنی خوش سیما است با ظاهری غربی که مجبور نیست در خانه و آشپزخانه نیز روسری بر سر داشته باشد. نداشتن حجاب، سواحل زیبا و زرق و برق های مختلف، موسیقی و شادی فضای زندگی کارائیبی در فیلم، عناصری است که به عنوان مزیت های فیلم برداری در برزیل مورد توجه قرار گرفته است.


 **کلیشه پایان بی پایان


پایان بندی فیلم به گونه ای بوده است که دست عوامل و کارگردان را برای ساخت قسمت دوم آن باز گذاشته است؛ فیلمی عاری از محتوا که با توجه فروش چشمگیر، احتمال ساخت بالایی را در نوبتی دیگر دارد. این فیلم اگرچه حرفی برای گفتن ندارد، صرفا با بهره گیری از عوامل جذابیت آن هم در بی دردسرترین حالت ممکن و ایجاد رنگ و لعاب و فضای فانتزی و شاد و پرموسیقی، بیننده را به سینما می کشاند.


انتقادی که به صورتی جدی به فیلم هایی چون تگزاس و سایر فیلم های بالای جدول گیشه در این روزها وارد است، همین عاری از محتوا ساختن کمدی با تقلیل ذائقه و عادت مخاطب به دیدن کمدی های سطحی به شکلی مکرر است.


نکته مثبت این فیلم در کنار انتقادات جدی که به شکل، محتوا، بازیگران و در یک کلام همه چیز فیلم وارد است بازی پژمان جمشیدی است که اگرچه به لحاظ ظاهری و بیانی، ارتباط برقرار کردن با آن سخت می نماید اما جنس بازی اش نسبت به سایر بازیگران این فیلم و نسبت به خودش در قیاس با کارهای سابقش پیشرفتی ملموس دارد.


جمشیدی بازیگری دوست داشتنی و همانطور که «پرویز پرستویی» عقیده دارد، بازیگری باهوش است. جمشیدی به رغم پیشینه و سابقه فوتبالی که ظاهرا کمترین ارتباط را با بازیگری داشته است، هنرمندی خلاق است که توان بازی کردن در نقش های به ویژه کمدی را با پتانسیل بالایی دارد.


منبع: گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش های خبری، 14 آبان 1397


1197 

. انتهای پیام /*
 

از ملی گرایی تا جهان وطنی

کانون اندیشه جوان برگزار می کند:

از ملی گرایی تا جهان وطنی

1 از 4

روابط پیچیده ایران و روسیه: اتحاد استراتژیک هدفی دوجانبه؟

انجمن علوم سیاسی دانشگاه گیلان برگزار می کند:

روابط پیچیده ایران و روسیه: اتحاد استراتژیک هدفی دوجانبه؟

3 از 4

در کجا ایستاده ایم؟

انجمن علوم سیاسی ایران برگزار می کند:

در کجا ایستاده ایم؟

4 از 4

تازه ترين مطالب