web
stats
ترامپیسم؛ نقطه اوج سورئالیسم سیاسی در واشنگتن
en کد مطلب: 57272 | تاریخ مطلب: 1397/09/15
نسخه چاپی | ارسال به دوستان

ترامپیسم؛ نقطه اوج سورئالیسم سیاسی در واشنگتن

بررسی مجموعه تصمیمات «دونالد ترامپ» در کاخ سفید، زوایای گوناگونی از تحمیل نوعی سورئالیسم سیاسی بر سیاست و حکومت آمریکا را نمایان می سازد.

ترامپیسم؛ نقطه اوج سورئالیسم سیاسی در واشنگتن

اظهارات اخیر مقامات آمریکایی درباره برنامه موشکی جمهوری اسلامی ایران، طرح ادعای نقض قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل و تهدیدزا بودن اقدامات دفاعی ایران برای منطقه و جهان واکنش «محمدجواد ظریف» وزیر امور خارجه را به دنبال داشت.


ظریف دو روز پیش با هشتگ #Hypocrisy (مکر و دورویی) این پیام را منتشر ساخت «'سورئالیسم' (فرا واقعیت گرایی) اکنون خط مشی ایالات متحده در سیاست خارجی اش شده است: در حالی که خود قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان ملل متحد را نقض می کند- و حتی به تهدید آنهایی می پردازد که نمی‌خواهند با اجرای تحریم های غیرقانونی ایالات متحده این قطعنامه را نقض کنند - حالا به غلط، ایران را دقیقا به نقض همان قطعنامه متهم می کند!»


هر چند در این توئیت وزیر امور خارجه، مصداق اخیر فراواقع گرایی آمریکایی ها، استناد به قطعنامه ای عنوان شده که ترامپ و تیم وی با خروج از توافق هسته ای آن را کاملا نادیده گرفتند اما بررسی اهداف و عملکرد سیاست خارجی واشنگتن نشان می دهد به راستی سورئالیسم به گفتمان حاکم بر کاخ سفید مبدل شده است.


از همین رو است که عده ای از چهره های تکنوکرات حاضر در سطوح مختلف دولت ایالات متحده تمام تلاش خود را به کار بسته اند تا حد امکان مانع از آسیب زایی رویاپردازی های ترامپ برای این کشور شوند.


اواسط شهریور ماه امسال (پنجم سپتامبر) بود که روزنامه آمریکایی «نیویورک تایمز» در ستون آزاد خود یادداشتی را با عنوان «من بخشی از مقاومت در دولت ترامپ هستم» منتشر کرد؛ مطلبی که نویسنده ناشناس آن خود را یک مقام بلندپایه دولت ترامپ معرفی کرده که به کمک برخی دیگر از همکارانش می کوشد بخش هایی از تصمیمات رئیس جمهوری را متوقف سازد و مانع از کشیده شدن آمریکا به سوی سقوط شود.


این تنها بخش کوچکی از اظهارنظر و دیدگاه هایی است که به پیامدهای تصمیمات نامتعارف و بی قاعده ترامپ می پردازد و بسیاری از نخبگان سیاسی آمریکا به طور مکرر آژیر خطر شعارها و سیاست های کاخ سفید تحت هدایت ترامپ را به صدا درآورده اند.


در این میان، تعبیر ظریف از سورئالیستی شدن خط مشی آمریکا نکته ای جالب توجه است. نگاهی به ریشه های سورئالیسم در هنر، ادبیات و فرهنگ نشان می دهد که این مکتب خود برخواسته از «دادائیسم» یا به عبارتی «پوچ گرایی» یا «هیچ انگاری» است در فضای سرخوردگی مردم اروپا از جنگ جهانی نخست گسترش یافت.


دادائیسم با نگاهی سلبی به همه چیز، نوعی طغیان عمومی را نمایندگی می کرد که از دل آن به سورئالیسم انتقال یافت و سبب شد این مکتب نیز ماهیتی بنیادستیز، مخالف با قراردادهای سیاسی و اجتماعی و منافی عقل گرایی بیابد؛ همچنان که ترامپ در اواخر سال 2016 میلادی با استفاده از نارضایتی طبقات غیرفعال در امر سیاست و گسیل آنان پای صندوق های رای، حمله به نخبگان و سیاستمداران سنتی، سوار شدن بر موج پوپولیسم و در یک کلام نفی اسلاف سیاسی کوشید جایگزین «باراک اوباما» شود.


به بیانی دیگر، هویت ترامپ با نگاه سلبی به عملکرد دولت اوباما و دولت های پیشین آمریکا شکل گرفت و بخش اعظم تلاش های ترامپ نیز به محو و در واقع طغیان علیه رویکردهای گذشته اختصاص یافت.


وجه برجسته و مشترک ترامپیسم و سورئالیسم را می توان ترجیح خیال بر واقعیت دانست. همچنان که سورئالیسم، عقل گرایی و واقع بینی را مانعی در برابر پیشرفت دانسته و طرد می کند، ترامپ بخش مهمی از واقعیات داخلی و بین المللی را نادیده گرفته و به دنبال حاکم ساختن الگوها و انگاره های ذهنی خود بر عرصه واقعیت است.


ترامپ همچنان که عناصر اختلافات عمیق و سازش ناپذیر میان اعراب و اسرائیل و همچین ابعاد پیچیده تاریخی، هویتی، سیاسی، ایدئولوژیک، مذهبی، اقتصادی و ... آن را نادیده می گیرد و از رویای «معامله قرن» بر سر سرزمین اشغالی سخن می گوید، آرزوهای خود را در ماجرایی چون قتل «جمال خاشقچی» به جای حقایق انکارناپذیر می نشاند و اذعان می دارد که دوست دارد ولیعهد سعودی مرتکب قتل نشده باشد.


به همین شکل ترامپ بدون در نظر داشتن واقعیات موجود همه ظرفیت های سیاسی، تبلیغاتی و حتی اقتصادی خود را بسیج می کند تا رویاهای خود را به واقعیت نزدیک سازد.


پیروزی ترامپ در یکی از عجیب ترین و غیرقابل پیش بینی ترین انتخابات کشورش، سبب تشدید و نهادینگی این وضعیت شده و در کنار سوداهای متعدد داخلی، برقراری پیوند دوستانه با رهبر کره شمالی و دفع قطعی تهدیدات این کشور، کرنش چین در برابر آمریکا، ایجاد شراکت و پیوند استراتژیک با مسکو، انقیاد کامل اروپا، تسلیم ایران در خاورمیانه و حل و فصل نهایی تعارض اعراب و رژیم صهیونیستی از دید وی پرونده هایی است که در راستای سیادت آمریکا در جهان چند گام تا واقعیت فاصله دارد.


البته این نگاه سورئالیستی در تاریخ سیاست ورزی آمریکایی ها بی سابقه نیست با این حال می توان به یقین گفت ترامپیسم امروز نقطه اوج سورئالیسم سیاسی در ایالات متحده آمریکا را شکل داده است.


منبع: گروه تحلیل، تفسیر و پژوهش های خبری ایرنا، 14 آذر 1397


1885

. انتهای پیام /*
 

صدا و سیما در پرتو قانون اساسی: تحلیل اصل 175

وزارت علوم تحقیقات و فناوری برگزار می کند:

صدا و سیما در پرتو قانون اساسی: تحلیل اصل 175

1 از 4

ایران و لوایح چهارگانه (AFTF)

دانشکده حقوق دانشگاه شهید بهشتی برگزار می کند:

ایران و لوایح چهارگانه (AFTF)

2 از 4

استراتژی های اقتصادی ایران در شرایط تحریم

پژوهشکده دانشکده اقتصاد دانشگاه علامه طباطبایی برگزار می کند:

استراتژی های اقتصادی ایران در شرایط تحریم

3 از 4

تحلیل ژئوپلیتیکی روابط ایران و روسیه

انجمن علمی دانشجویی زبان روسی برگزار می کند:

تحلیل ژئوپلیتیکی روابط ایران و روسیه

4 از 4

تازه ترين مطالب