web
stats
دوراهی اصلاح طلبان در سال 98؛ وعده یا بازگشت به میان مردم
en کد مطلب: 61146 | تاریخ مطلب: 1398/01/29
نسخه چاپی | ارسال به دوستان

دوراهی اصلاح طلبان در سال 98؛ وعده یا بازگشت به میان مردم

گمانه زنی ها درباره پایان سال 98 و نوع حضور در انتخابات مجلس که در اسفند سال جاری برگزار خواهد شد، به ظن قوی با یادداشتی که سعید حجاریان درباره موضوع اصلاح طلبی و مسئله بقا نوشت، به وضوح پا به رسانه ها گذاشت.

  دوراهی اصلاح طلبان در سال 98؛ وعده یا بازگشت به میان مردم

گمانه‌زنی‌ها درباره پایان سال 98 و نوع حضور در انتخابات مجلس که در اسفند ‌‌سال جاری برگزار خواهد شد، به ظن قوی با یادداشتی که سعید حجاریان درباره موضوع اصلاح‌طلبی و مسئله بقا نوشت، به‌وضوح پا به رسانه‌ها گذاشت.


طرحی که حجاریان به طور مشخص درباره این انتخابات ارائه کرده، مشارکت مشروط است، به شرطی که شرط‌های ارائه‌شده احتمالا از سوی اصلاح‌طلبان مورد پذیرش قرار بگیرد و در غیر این صورت باید عطای انتخابات را به لقایش بخشید.‌برخی از همان ابتدا این موضوع را رد کردند و کماکان معتقدند که صندوق رأی راه‌حل عبور از مشکلات است و به همین دلیل هم پروژه آنها برای انتخابات سال آینده مشخص است، مثل حزب اعتماد ملی.‌


حجاریان چندی‌پیش در یک مناظره هم این موضوع را مطرح کرده بود که اگر مسئله شرکت‌نکردن مطرح شود، آیا مثلا حزب ندای ایرانیان یا اعتماد ملی حاضر خواهند شد که از حضور در انتخابات سر باز زنند؟ مسئله‌ای که چه بسا دامن حزب کارگزاران را هم بگیرد. حزبی که به گفته حسین مرعشی، سخنگویش اعلام کرده که قرار است از دو هفته دیگر وارد مباحث انتخاباتی شوند. او به اعتمادآنلاین گفته است که تا دو هفته آینده درباره زمان آغاز فعالیت‌های انتخاباتی برای مجلس یازدهم در حزب تصمیم‌گیری می‌کنیم.


مرعشی همچنین در پاسخ به این سؤال که اگر قرار به فعالیت انتخاباتی برای انتخابات مجلس آینده در اواخر سال 98 باشد، آیا حزب کارگزاران به صورت مستقل کار خود را انجام می‌‌دهد یا زیرمجموعه اصلاح‌طلبان به کار خود ادامه می‌دهد، تأکید کرد: طبیعتا ما با مجموعه اصلاح‌طلبان کار می‌کنیم. کارگزاران در مجموعه اصلاح‌طلبان تعریف می‌شود و ما هم در چارچوب آن به فعالیت‌های انتخاباتی خود ادامه می‌دهیم.


گزینه‌های پیش‌رو


این سخنان در حالی است که شورای عالی سیاست‌گذاری اصلاح‌طلبان هنوز در سال 98 تشکیل جلسه نداده و تکلیف برنامه‌های انتخاباتی این جریان روشن نیست. اما اینکه اگر این شورا تشکیل جلسه بدهد درباره نوع کارکرد خود در سال 98 چه تصمیمی خواهد گرفت، هنوز روشن نیست. همان‌طور که فعالان اصلاح‌طلب پیش از این ابراز نظر کرده‌اند، سال 98 و اعلام آمادگی اصلاح‌طلبان برای انتخابات 98 مصادف خواهد بود با اعلام کارنامه و عملکرد.


طبعا مخاطبان این جریان برای رأی‌دادن در انتخابات 98 این بار منتظر ارائه برنامه از سوی جریان ننشسته‌اند و بیشتر حواس خود را معطوف به این نکته خواهند کرد که این جریان که در این سال‌ها در نهادهای انتخابی حضور داشته چه دستاوردی داشته است. شاید از این رو است که این بار فعالان سیاسی این جریان درباره مشارکت در انتخابات از کلمات محتاطانه‌تری استفاده کرده و بلافاصله برای مشارکت اعلام آمادگی نمی‌کنند.


برخی دیگر از فعالان سیاسی مثل غلامحسین کرباسچی یا مصطفی تاجزاده معتقد هستند که اگر شرایط انتخابات تغییر کند و نامزدهای کارآمد وارد عرصه‌های انتخابی شوند، شرایط تغییر خواهد کرد. اما اگر این شرایط فراهم نشد، چه؟ در این صورت باز هم گزینه‌های حداقلی یا ائتلاف در دستور قرار خواهد گرفت یا ‌‌پروسه‌های دیگری مثل مشارکت مشروط یا مواردی دیگر پیش‌روی جریان اصلاحات قرار خواهد گرفت.


مشارکت مشروط یا ...؟


عبدالله ناصری درباره ایده حضور مشروط اصلاح‌طلبان در انتخابات آینده مجلس و اقبال عمومی به آن می‌گوید: اگر تردید عمومی برای حضور در انتخابات را از بین نرود، نه مشارکت چندانی در انتخابات وجود خواهد داشت و نه اصلاح‌طلبان لیست مورد حمایت خود را به شکل گذشته ارائه می‌دهند.


عبدالله ناصری به ایرناپلاس می‌گوید: هیچ راهی جز این نیست. انتخابات مجلس در سال ۹۴ نیز در همین شرایط حداقلی برگزار شد و مجلس در زمینه‌های قانون‌گذاری، سیاسی و اجتماعی دستاورد چندانی نداشت؛ یعنی در مقایسه با انتظاری که نسبت به لیست امید در جامعه به‌وجود آمد، دستاوردی برای جامعه مدنی و جامعه رأی‌دهنده به اصلاحات نداشت.


او در همین راستا می‌افزاید: به این نکته نیز باید توجه داشت که انتخابات‌های ۹۲، ۹۴ و ۹۶ از نقش‌آفرینی یک شخصیت کاریزماتیک متأثر بود و او امروز خود بر این باور است که شرایط به‌گونه‌ای است که زمانی می‌توان به حضور در انتخابات برای حمایت از اصلاح‌طلبان امیدوار بود که نامزدهای رأی‌آوری در انتخابات مجلس حضور داشته باشند و در واقع، این مبنای سخن اصلی آقای حجاریان مبنی‌بر مشارکت مشروط است.


محمدتقی فاضل‌میبدی هم با رد گزینه تحریم، درباره مشارکت مشروط می‌گوید: «تحریم انتخابات تحت هر شرایطی کار درستی نیست، زیرا مردم را ناامید می‌کند... با در‌نظر‌داشتن این موضوعات باید تمام تلاشمان را به کار بگیریم تا مردم با علم و یقین کافی پای صندوق‌های رأی بیایند که لازمه تحقق چنین امری، شناسایی تمام مشکلات موجود و ارائه برنامه‌ها و راهبردهای دقیق به مردم است. ضرورت دارد که اصلاح‌طلبان از همین امروز تلاش انتخاباتی خود را آغاز کنند و تلاش انتخاباتی محدود به ارائه فهرست نامزدها و دادن شعار نشود. باز هم تأکید می‌کنم که تنها راه موفقیت اصلاح‌طلبان صندوق‌های رأی است. وقتی به چندسال اخیر نیز نگاه می‌کنیم، درمی‌یابیم که اصلاح‌طلبان در پی حمایت خود از آقای روحانی ضرر نکردند».


موافقان مشارکت باید توجیه لازم را داشته باشند


آذر منصوری هم در یادداشتی که در‌این‌باره منتشر کرده، نوشته است: «.. سه دوره حضور سیاسی در انتخابات نتوانسته است کامیابی لازم را برای مردم ایجاد کند و نهادهای انتخابی را به سوی اثرگذاری حداکثری به پیش برد. به اعتقاد من، در چنین شرایطی اصلاح‌طلبان دو راه پیش‌رو دارند؛ یکی اینکه اعلام کنند تحت این شرایط در انتخابات شرکت نمی‌کنیم زیرا تن‌دادن به حداقل‌ها و درافتادن در ناگزیرهای تحت تأثیر شرایط، ممکن است سبب کاهش بیشتر سرمایه اجتماعی شود».


 در ادامه این یادداشت آمده است: «راه دوم این است که با ادامه رویه سه انتخابات گذشته، اعلام کنند که به دلیل دغدغه نسبت به منافع ملی و مقدورها و ممکن‌ها باز هم ناگزیر از کاندیداهایی حمایت می‌کنند که بتوانند با مشکلات کمتری به ساختار قدرت راه یابند و برنامه‌ها را به پیش ببرند. این همان راهبردی است که در سه انتخابات گذشته در پیش گرفته شد و عملا امروز اصلاح‌طلبان را در یک تنگنای سخت قرار داده است». درواقع و به بیان دیگر به نظر می‌رسد که شعار مطالبه حداقلی اصلاح‌طلبان در سه انتخابات گذشته در انتخابات بعد به مشارکت حداکثری مردم ختم نمی‌شود یا حداقل با سختی‌ها و مشکلات بسیار زیادی مواجه است.


نظرسنجی‌های امروز بر این واقعیت دلالت می‌کند؛ بنابراین شرایط اصلاح‌طلبان در این انتخابات نسبت به انتخابات گذشته سخت‌تر شده است. کسانی که معتقدند تحت هر شرایطی باید در انتخابات شرکت کنیم باید توجیه لازم را برای مشارکت حداکثری مردم داشته باشند، زیرا پیروزی اصلاح‌طلبان در انتخابات منوط است به تحقق مشارکت حداکثری مردم. مشارکت حداکثری در شرایط فعلی یک ضرورت است برای نشان‌دادن انسجام کشور ‌ اما به نظر نمی‌رسد که با ادامه رویه سه انتخابات گذشته و نوع اثرگذاری نهادهای انتخابی در حل مشکلات مردم، قابل تحقق باشد و اصلاح‌طلبان باید برای این موضوع فکر چاره کنند».


او ادامه داده است: «...مسئله مهم دیگر این است که حمایت از کاندیداهایی که توان نمایندگی جریان اصلاحات را ندارند تا چه حد اعتبار اصلاح‌طلبان را خرج جریان‌هایی می‌کند که نمی‌توانند از عهده تحقق مطالبات مردم برآیند. این بحثی است که مجموعه اصلاح‌طلبان، به‌ویژه در شورای‌عالی سیاست‌گذاری باید به آن بپردازند و به یک جمع‌بندی مناسب برسند. حضور در انتخابات سال 98 و 1400 منوط به جمع‌بندی در این باره است و اگر تصمیم نهایی واقع‌بینانه نباشد، این جریان پایگاه اجتماعی خود را از دست خواهند داد».


حفظ پایگاه اجتماعی اصلاح‌طلبان از یک طرف و ارائه راه‌حل برای حل مشکلات کشور از طرف دیگر، دو مقوله‌ای است که اصلاح‌طلبان را در انتخابات پیش‌رو بر سر دوراهی جدی قرار خواهد داد.


دادن راهکار و عملیاتی‌کردن برای حل مشکلات مردم زمانی میسر است که ابزار قدرت در اختیار اصلاح‌طلبان باشد. تا به اینجا عملکرد نهادی انتخابی که در اختیار اصلاح‌طلبان بوده، نتواسته رضایت عمومی و حتی مخاطبان این جریان را به هر دلیلی به همراه داشته باشد؛ پس ارائه وعده‌های جدید احتمالا با توفیق چندانی مواجه نخواهد بود. می‌ماند بحث شرکت‌نکردن و اعتمادسازی در پایگاه اجتماعی این جریان. باید دید که اصلاح‌طلبان در سال جدید چه زمانی قرار است درباره این راهبردها به نتیجه برسند.


 منبع: روزنامه شرق، چهارشنبه 28 فروردین 1398


1497

. انتهای پیام /*
 

ایران و دیوان بین المللی دادگستری

دانشگاه تبریز برگزار می کند:

ایران و دیوان بین المللی دادگستری

2 از 4

ایدئولوژی و امر خیالی از لاکان تا آلتوسر

انجمن جامعه شناسی ایران برگزار می کند:

ایدئولوژی و امر خیالی از لاکان تا آلتوسر

3 از 4

یکجانبه گرایی و حقوق بین الملل

دانشکده نفت برگزار می کند:

یکجانبه گرایی و حقوق بین الملل

4 از 4

تازه ترين مطالب